تلاشی است سازمان یافته که با هدف بررسی و تحلیل تمام فعالیت‌های یک طرح، (از زمان شکل‌گیری تفکر اولیه تا مرحله طراحی و اجرا و سپس راه اندازی و بهره برداری)انجام می‌شود و به عنوان یکی از کارآمدترین و مهم‌ترین روش‌های اقتصادی در عرصه فعالیت‌های مهندسی، شناخته شده‌است. 

مهندسی ارزش در چهارچوب مدیریت پروژه، ضمن اینکه به تمام اجزای طرح توجه می‌کند، هیچ بخشی از کار را قطعی و مسلم نمی‌داند. هدف مهندسی ارزش، زمان کمتر برای رسیدن به مرحله بهره برداری بدون افزودن بر هزینه‌ها یا کاستن از کیفیت کار است.

مهندسی ارزش ، تحلیل ارزش ، مدیریت ارزش ،کنترل ارزش ، اطمینان ارزش و یا هر اسم دیگر ، به عنوان یک روش مدیریتی بسیار قدرتمند مطرح است که برای اصلاح و بهبود سیستم ها مورد استفاده قرار می گیرد .

بهبود از آنچه که تاکنون بوده است به آنچه که باید باشد. منظور ، بهبود در طراحی ، عملکرد،طول عمر، قابلیت تولید ، قابلیت نگهداری ، خدمات و ضمانت ، بهبود در اندازه ، شکل ، خصوصیات ، سبک ،ظاهر و مشخصات، بهبود در کیفیت ، قابلیت اطمینان ، هزینه و ... می باشد .
بهبود در کلیه امور ، در کلیه موارد ، در تمامی بخش ها و در تمامی جنبه ها مطرح است . به عبارت واضح تر کیفیت مستمر و در کلیه موارد فوق مورد نظر است .

استاندارد PMBOK

شامل اصول و الزاماتی است که برای هدایت موفق یک پروژه یا پیاده سازی سیستم مدیریت پروژه یک سازمان می باشد و باعث ایجاد زبان مشترک می شود . معروفترین و گسترده ترین استانداردهای مدیریت پروژه ، استاندارد  PMBOK(project Management Body of knowledge) می باشد. که به وسیله موسسه PMI توسعه داده شده است. افرادی که به این استاندارد مسلط باشند ، می توانند با شرکت در امتحان آن مدرک PMP دریافت کنند.PMBOK یک کتاب راهنما یا مرجع اصلی دارد که هر چهار سال یکبار ویرایش می شود .

فرآیندهای PMBOk:

1- گروه فرآیند های آغازین:

فرآیندهای لازم برای اخذمجوزها و اختیارات رسمی شروع یک پروژه را گویند .

                          1-تهیه منشر پروژه

                          2- ایجاد بیانیه اولیه محدوده پروژه

2-گروه فرآیندهای برنامه ریزی:

این فعالیتها بسیار وسیعتر از فعالیتهای زمانبندی پروژه هستند. در واقع Scheduling زیر مجموعه Planning است.

3-گروه فرآیندهای اجرایی:

شامل تمامی اقدامات و هماهنگیهای لازم برای اجرای برنامه ها وتولید تحویل شدنی ها طبق کیفیت و مشخصات خواسته شده است.

 

مهندسی صنایع یکی از شاخه‌های مهندسی انرژی، ماده و فرایند می‌پردازد. مهندسی صنایع برپایه ترکیب و ادغام مبانی ریاضیات٬ فیزیک و دانش‌های اجتماعی با متدهای مهندسی تحلیل و طراحی به ‌منظور تعیین پیش بینی و ارزیابی نتیجه بدست‌ آمده از سیستم‌های مطبوع طراحی شده‌است. در سیستم‌های تولید ناب و بدون خطا (Lean Manufacturing)٬ مهندسی صنایع در جهت حذف و کاهش منابع تلف شده از قبیل زمان٬ پول، ماده و انرژی نقش کلیدی دارد. هم‌چنین علم مهندسی صنایع راجع به مدیریت عملیات، مهندسی سیستم‌ها، مهندسی تولید و مهندسی ساخت یا مهندسی سیستم‌های ساخت آگاهی می‌دهد؛ وجه تمایز مهندسی صنایع به شرکت داشتن نقطه نظرات دانش آموختگان آن در کارشان باز می‌گردد. این رشته عموماً به‌عنوان مهندسی مدیریت یا مدیریت مهندسی، یا حتی مهندسی سیستم‌های سالم مطرح است. (در یک جمله هزینه و زمان کمتر برای بازده و راندمان بالاتر) 

تاریخچه

دورهٔ مهندسی صنایع از اواخر قرن نوزدهم میلادی در بسیاری از دانشگاه‌های دنیا ارائه می‌شود. اولین مرکز مهندسی صنایع در سال ۱۹۰۸ میلادی در دانشگاه پنسیلوانیا در کشور آمریکا ایجاد شد. اولین دکترای مهندسی صنایع در سال ۱۹۳۰ توسط دانشگاه کورنل (Cornell University) اعطا گردید. پدر علم مهندسی صنایع فردریک تیلور است.